Screen printing a doll tea set

English below

Heeft een kind van een jaar veel aan een porseleinen theeservies? Misschien als ze een heel petieterig welopgevoed voorzichtig meisje is wel. Alleen is Bente dat niet. Toch aarzelde ik natuurlijk geen moment toen een vriendin mij vroeg om samen met haar voor onze dochters een theeservies te bedrukken. Bij wijze van sintcadeau. Zij had net een cursus zeefdrukken op servies gevolgd en wist dat ik al kon zeefdrukken. Een paar jaar geleden deed ik inderdaad een cursus en ik vond het geweldig. Op een of andere manier wakkerde het mijn creativiteit ontzettend aan. Maar ja, zeefdrukken doe je niet zo maar aan de keukentafel, en na die ene cursus kwam het er nooit meer van. Je snapt, ik zei meteen ja. Volledig eigenbelang dus, dit cadeau.

Het bleek nogal een tijdrovend proces, en we hadden een deadline, dus een week lang stopte ik zo wat elke vrije minuut in tekenen, bewerken, printen, drukken, drogen, knippen, plakken en bakken. We maakten elk ons eigen ontwerp. Grotendeels in de slaapkamer van vriendin, dus je begrijpt dat haar man blij was toen sinterklaas voorbij was en ik eindelijk ophoepelde uit zijn kamer. Ik ben superblij met het resultaat, al pakte de kleuren iets anders uit dan ik had gedacht. En ik vond het zo ontzettend leuk om te doen, ik barst weer van de ideeën. Als ik niet uitkijk moet ik nog een winkeltje beginnen.

 

 

English
An one-year-old girl is probably too young for a doll tea set. Nonetheless, I immediately said yes when my friend asked me to screen print a tea set with her for our daughters. I love screen printing, but since it's not exactly the best technique to use at home at the kitchen table, I hardly ever get the change to do so.
I'm so happy with the result, I loved the process and I have so many ideas, I might have to start a shop.

Knutselaandrang

Weet je waar ik ook acuut aandrang om te knutselen van krijg? Van nieuwe knutselspulletjes. Ik loer ook graag naar fijne knutselspulletjes, vooral op internet. En geloof me, ik heb al best veel knutselspulletjes. Dus ik mag van mezelf niks kopen op knutselgebied. Maar stempelbenodigheden zijn een uitzondering. Want stempels maak ik als cadeautjes en dan moet je wel goed materiaal in huis hebben, nietwaar?

Al heel lang aasde ik op een fijn gutsje, waarmee ik nog gedetailleerder zou kunnen gutsen dan ik nu doe met mijn Speedball-gutsensetje. Voor zo ver ik wist was Stampeaz de enige webshop die zulke gutsjes verkocht, omdat zij de laatste paar Staedler-gutsen opkochten voordat die uit de handel werden gehaald. Af en toe verschijnt er eentje in de shop, maar ik greep tot nog toe altijd mis.

Toen las ik op Stampij over Pfeil-gutsen, die eigenlijk bedoeld zijn voor houtsnijden maar ook prima zouden werken in rubber. Die moest ik hebben! Maar ze waren nogal prijzig en dus kocht ik niks. Totdat manlief en ik een weekendje Arnhem boekten. En in Arnhem zit Baptist, dat is een soort houtbewerkersparadijs. Dus moest en zou ik daar die guts halen, dat scheelde immers verzendkosten en ik had hem heus echt nodig. Om een lang verhaal kort te maken, ik legde m’n verhaal uit aan de meneer in de Baptist-winkel, liet hem mijn gutsje zien waarna hij me niet echt serieus meer nam maar wel het dunste v-gutsje wat ze verkochten voor me opzocht en tadaa, nu heb ik dus een 1mm v-guts. Niet van Pfeil overigens, maar van Flexcut, dat volgens meneer-de-expert door het dunnere ijzer beter geschikt is voor rubber.

Natuurlijk moest ik daar wat mee maken. En dat werd deze struisvogel, die ik ooit tekende voor m’n zeefdrukles als onderdeel van een ‘Vreemde Vogels’-print. Ik tekende er iets meer details in zodat ik goed m’n nieuwe aanwinst kon testen. Dat was nog even wennen, zo’n nieuw gutsje. Voor dunne lijntjes, die echt niet met m’n ‘oude’guts kunnen, is hij perfect, maar voor de rest pak ik toch liever die oude. Misschien is het een kwestie van wennen, ik weet niet. Ik ben er hoe dan ook blij mee.

En ook met het resultaat. Ik was dit al zo lang van plan, maar ik had blijkbaar de motivernede werking van nieuwe knutselspulletjes nodig om het ook echt te gaan maken. Ik stempelde er mee in een oud Japans boekje. Daar heb ik een hele stapel van, maar da’s een verhaal voor een volgende keer.

Nu ben ik wel benieuwd, waar krijgen jullie knutselkriebels van?

Kriebels

Ken je dat? Dat hoe drukker je het hebt, hoe meer het gaat kriebelen om gewoon iets te maken? Een stempel, een rokje, een tekening….Ik had dat afgelopen week. Ik ging weer –bijna- volledige dagen werken, Dolf en ik wisselden elkaar af met afspraken buiten de deur en ik benutte m’n vrije tijd om te solliciteren. Meteen kwamen de kriebels, om te gaan linosnijden, zeefdrukken, stempels maken…En ik was er blij mee hoor, dat de kriebels er weer waren, want het betekent dat ik er weer een beetje ben. Zijn ze weg, dan gaat het pas echt niet goed.

Dus ik googlede naar mogelijkheden om te zeefdrukken in Delft. Want dat vind ik een van de gaafste technieken die er is, je doet het alleen niet zo maar thuis. Kortom, echt een lekker handige hobby voor als je geen tijd hebt. Ik zocht al eerder, en geloof me, veel opties waren er toen niet. Te duur, altijd vol, alleen voor studenten. En toen ontdekte ik iets geks en heel erg fijns. Er zijn namelijk onlangs TWEE grafisch Ateliers in Delft geopend, hoe gaaf is dat?

Van de website van Atelier Indrukwekkend werd ik zo enthousiast dat ik meteen vroeg of ik langs mocht komen en dat deed ik afgelopen vrijdag. Eigenares Kirsten liet me haar prachtige atelier zien. Wat een leuke meid en wat een gaaf bedrijf is zij gestart. Daar heb ik echt bewondering voor, zo jong en ondernemend. Ze organiseert workshops, cursussen, kinderfeestjes en je kan als kunstenaar gebruik maken van haar atelier. Ik wil er graag een opfrisworkshop zeefdrukken volgen, zodat ik echt aan de slag kan. (Zijn er mensen die daar zin in hebben? Dan kunnen we wat plannen!)

Kirsten vertelde me over Josetta van Het Grafisch Atelier waar ze soms mee samenwerkt. Natuurlijk bezocht ik ook haar website, ik ben nou eenmaal super geïnteresseerd in elke nieuwe creatieve onderneming in Delft. Zij bleek een compagnon te zoeken, en toen werd ik toch wel nieuwsgierig. Misschien de kans voor mij om in Delft te gaan werken?

Dus sprong ik op de fiets en ging even langs. Josetta bleek een superenthousiaste en hardwerkende vrouw, die naast het bijna full-time runnen van een lijstenmakerij en een gezin ook nog een klein Grafisch Atelier aan het opzetten is. Opnieuw, respect! Kleinschalig, en wat dat betreft geen job-opportunity voor mij, maar wel hartstikke leuk. En als ik wil, mag ik een workshop “Stempel maken” komen geven. Wat denken jullie, zou daar animo voor zijn?

Illustation and inspiration at Swanmarket

Had ik al eens verteld dat ik de meest fantastische man heb? Nee? Nou, dat is dus zo. Bewijs? Zondag was ik nogal sip, om, nouja, zie vorige post. Dus wat deed manlief? Die organiseerde het huishouden en de kindjes dusdanig dat hij ons allemaal uitgeslapen en gevoederd in de auto kon stoppen om het laatste staartje van de Swanmarket in Rotterdam mee te pakken. Alwaar ik lekker met Bente in de wagen langs de kraampjes mocht struinen en hij vooral achter Daan aanrende. Het was een supergoed plan, want we vonden het allemaal hartstikke leuk en mijn humeur kreeg een boost waar ik weer dagen op kon teren.
En ik kocht niet eens iets, maar ik kletste wel met heel veel medebloggers, en ontdekte een paar nieuwe super illustratoren. En als ik ergens blij van word is dat het wel.
Het hele gezin viel voor de mooie zeefdrukken van Makii, en Daan en Mielo werden meteen vriendjes. Mielo wilde wel een mooie muurschildering op Daans kamertje maken, maar daarvoor was mama toch iets te trots op haar eigen harde stylingwerk. Maar mocht de ABC zeefdrukkenserie uitgebreid worden met een D, dan willen we die wel!
Daarna namen we een kijkje bij Maha&me, waar Evita ter plekke mooie lino's stond te drukken! Ik was gefascineerd door het materiaal waar ze mee werkte, het zag er meer uit als het stempelrubber dat ik ook gebruik (Speedycarve), dan het linoleum dat ik ken van de basisschool. Heel lief gaf ze antwoord op al mijn beginnersvragen en ik kreeg heel veel zin om het zelf ook te proberen. Nu kan Evita gelukkig wél tekenen, en waren haar prints dan ook om erg blij van te worden!
Na afloop bezocht ik Twitter nog even en deed zo via Broesj nog een ontdekking, namelijk dat Puike Prent een superblog en Etsyshop is. Ik viel als een blok voor de prints van Haas en Eend....

Opnieuw werd me duidelijk hoe veel ik kan genieten van het kijken naar andermans werk, hoe graag ik dat met anderen deel en hoe gaaf ik het vind als ik een pietsiebeetje kan bijdragen aan al dat moois door bijvoorbeeld wat mensen met elkaar in contact te brengen. Kon ik daar m'n werk maar van maken....

- Posted using BlogPress from my iPad

New shelve

English below

Wow, het is al bijna twee maanden gelden sinds m'n laatste blogpost. Ik heb me een tijdje niet zo fit gevoeld, en kwam niet aan bloggen toe, maar ik realiseerde me niet dat het al zo lang geleden was. Hoe dan ook, in de tussentijd zijn er weer wat kleine veranderingetjes geweest in huis. Zo hingen we deze Ikea-plank op, waar ik meteen -bij slecht licht- foto's van maakte. Maar dus niet hier postte. Inmiddels staan er al weer wat andere dingetjes op, maar daar zijn nog geen foto's...

Wow, it has been almost two months since my last post. I didn't have much energy for a while, and didn't feel like blogging, but I hadn't realized it was that long ago. In the mean time some small things changed in our house. We hang this Ikea shelve on the wall behind our table, and I immediately took photos of it, despite the lack of light. I didn't post them here, and now there are other things on it, but I didn't make photos of that yet so I'll show you these now...

The risks and joys of buying online (2)

So, one more post about the risks of buying online and than back to something more positive.
First of all, the shop which never delivers my purchases apparently read my post and decided to refund after all, and send me some nice items and apologies. Of course I'm glad that that's over now, although that wasn't the reason for my post. The reason truly was that I couldn't get this experience out of my head and that I was really curious how you guys deal with situations like this.
Well, that question is answered too, because I've got a lot of reactions on my previous post, in the comments, e-mail, Twitter and IRL. It's clear that I'm not the only one with an experience like this. Luckily most of you say that it has happened only once, while they made many online purchases and that's the same for me. It is striking to me though that most of you say they have  never made that experience public, and the one person who did regets it. Only one person said we should make it public because it increases customer services at webshops in general.
The reasons for not telling about negative experiences are "not liking a negative athmosphere on your blog", "a negative comment on the internet is permanent" but also "because the seller might be popular among bloggers and a negative comment might shine back on you". You are the sweetest people really! I guess I had the same thoughts and that's why I never posted or tweeted about this before. But if it happens to me again I might tweet about it (in a constructive way if that's possible), that's less permanent than posting on a blog and it seems only fair since I also tweet about positive experiences.
Anyway, I'm glad it's over and out of my head now. Thanks for all your comments, here and elsewhere. I'll be back with a post about some beautiful stuff -a pretty children's book- soon!

The picture shows and old screenprint design by me

Screenprinting class (4)

This is the final print I made in my screenprinting class and the one I am most proud of. It took me a couple of lessons and a lot of drawing, copying, cutting and glueing but it was definitely worth it. I didn't use the computer at all, so it was a lot of work.

And even though there are definitely things that could have been done better, like putting the birds in a straight line instead of slowly bending down to the right corner this is the first print that I really like to show to other people. It is a great feeling when you wear your own printed shirt and people compliment you on your shirt and you can say: 'made it myself'. Yay!

Screenprinting class (3)

In the next class I wanted to try a two-colour print. I didn't have much inspiration for a subject, so I drew my house. This time I really found out how hard screen printing is. I spend four lessons, each three hours, and to b honest, I am not happy with any of the prints. Unfortunately I didn't get much help of the teacher and I lost a lot of time waiting for other students who were using the tables, or the materials. Anyway, it was a good experience, I had fun making my prints and I have some nice prints now.

These are some test prints that turned out better than the real prints. I used some scraps of paper for them, on which the yellow and blue circles where test-printed by some-one else.

These two are the best result from the red and orange series. Unfortunately, in the left one the red paint was a little too fluid which ou can see for example on top of the left window and in the right one there are some strange stripes in the blue paint. Most likely, the paint I used was a little thick, I should have added some water. And I didn't hold the squeegee under the right angle.

screenprinting class (2)

On my third screenprinting class I tried to print a cushion and a towel, but it was more difficult than I expected. Especially to put the screen on the exact right place turn out to be quite difficult. I wanted to make multiple prints on the same fabric, but after the first print there is paint both on the fabric and on the screen, so it's not possible to try where the screen should be, because paint gets everywhere.

For the towel it put tape on the whole screen except for one line of oranges. I think it turned out quite nice even though the line isn't straight.

BTW, I tried to lighten up the photos in the online photo editor on photoshop.com. I don't understand how these photos get so dark since the room they were made in is a very light room and it was a sunny day. I tried everything using different kinds of exposure and white balance. Anyway, I think it looks good enough to show here, but I wish I was able to take better pictures.