Flower girl

Ik ben meer een bloemenmeisje dan een plantenmama. Altijd heb ik verse bloemen in huis, van de markt, uit de tuin, via Bloomon of uit de supermarkt, het maakt niet uit, als er maar bloemen staan. Liefst een kleurige wilde bos of losse bloemen in een verzameling vaasjes, flesjes en jampotjes. Zelfs op vakantie pluk ik een bosje bij elkaar. Van bloemen wordt ik vrolijk. Ze zijn kleurig en je hoeft ze niet echt te verzorgen, ze gaan nou eenmaal dood.

Maar zoals we allemaal weten zijn mooie beelden aanstekelijk, en tegenwoordig barst het van de plantjes op mijn favoriete sociale medium Instagram. Onder de hashtag "Urban Jungle" zijn een heleboel mooie interieurfoto's met planten te zien. De absolute instagram favoriet is de Pilea. Het enthousiasme sloeg bij mij niet meteen over, maar ergens bleef er toch iets hangen denk ik, want toen ik bijna een jaar geleden een heel zielig klein plantje voor een euro bij de supermarkt zag besloot ik die toch te adopteren. Ik zag het opeens helemaal voor me, hoe dit plantje zou shinen bovenop mijn vitrinekastje.

En het werd een succes. Deze Slaapkamergeluk is heel gelukkig op m'n kastje en vooral ook erg groot. Toen kreeg ik van m'n mam een 'String-of-heart' want die hadden we vroeger thuis altijd maar die ging dood. Bij Ikea viel ik voor nog een kleine-blaadjes-plant die ook iets met Pilea heet en ook die ging wel weer als een tierelier. De derde kleine-blaadjes-plant is door mijn moeder al twee keer ter nauwernood van de dood gered en staat in verband met luizen maar weer in de tuin. Nog steeds geloofde ik niet echt in mezelf als plantenmama. Maar toen kreeg ik van mijn social-media-loze vriendinnetje een Pilea-stekje. Hoor ik er toch nog helemaal bij...

     

Vintage Italië

Onze 'grote vakantie' zit er al weer op. Da's eigenlijk wel een nadeel van 'buiten het seizoen' op vakantie gaan. Maar we deden het toch, één keertje nog voor de oudste leerplichtig werd. Om de grote massa en de hoge prijzen te vermijden gingen wij in mei al drie weken naar Italië.

Italië is echt mijn favoriete vakantieland, ik hou van het eten, de ijsjes, de taal, de mooie oude plaatsjes, alles eigenlijk. We deden iets wat we niet zo vaak doen, we gingen namelijk voor de tweede keer naar dezelfde plek aan de Toscaanse kust. Twee jaar geleden hadden we daar een top-vakantie, dus er was geen enkele reden om daar niet nog een keer naartoe te gaan. Maar ik ben niet zo goed in twee-keer-hetzelfde. Dus plakten we er ook nog een weekje Montepulciano aan vast, waar ik mooie Instagram-foto's van had gezien, vol mooie oude straatjes, met de was uit de ramen, bakken geraniums en scootertjes op de stoep.

En inderdaad was het er prachtig en heerlijk en lekker en nog zo veel meer. Alleen niet zo warm helaas. Gek genoeg had ik er al snel genoeg van om al die mooie oude straatjes en kerkjes op de foto te zetten. En dat terwijl ik van plan was veel te fotograferen, want vlak voor de vakantie ruilde ik mijn Canon DSLR in voor een Fuji XT-10 systeemcamera die ik graag wilde uitproberen. Even dacht ik dat twee-keer-hetzelfde inderdaad niet zo'n goed idee was.

Totdat ik me realiseerde dat ik opeens een ánder Italië zag. Ik noem het maar Vintage Italië, en dan bedoel ik niet renaissance maar het Italie van de jaren 50 en 60. Misschien beeldde ik het me maar in, maar ik dacht daar toch echt een glimp van op te vangen. Ik zag het in hotels met kuuroorden bij de warmwaterbronnen in de buurt van Montepulciano, met hun naam in vintage neon letters op het dak. In het cafeetje bij de pont van Castiglione del Lago Trassimeno, het wegrestaurantje waar we lunchten, de rommelmarkt in Lucca, de hotels langs het strand van Castagneto, ja zelfs in het museumcafé van het Aquarium in Livorno. Allemaal hadden ze een fijne retro vibe. Pastel met geel en -af en toe- een strak blauwe lucht, genoeg inspiratie om heel veel te fotograferen. Met liefde ga ik nog heel wat keren naar Toscane, voor de ijsjes, en om steeds een ander Italië te zien.

Roadtrip to Vlieland

Het is zes uur 's ochtends, begin maart. Buiten is het pikdonker, en het sneeuwt. Ik zit in de auto, alleen. De speciaal gemaakte playlist staat aan. Ik ben een beetje zenuwachtig voor de reis, zo vaak heb ik nog geen auto gereden. Een uur later -en een stuk relaxer- rij ik op de afsluitdijk als ik het licht zie worden. Zo mooi! Ik ben best een beetje trots op mezelf dat ik dit doe. Ik ben onderweg naar Vlieland voor een weekendje fotocursus. Dat had ik wel verdiend vond ik zelf, ik doe zelden iets zonder de kinderen, helemaal voor mezelf.

En dat is dus heerlijk. Maar zo heftig ook. Zo veel indrukken. De nieuwe dingen die ik leer. Het mooie eiland waar ik nooit eerder was. Heel veel kijken. Een heleboel nieuwe mensen om te leren kennen. Bijpraten met een goede vriendin. Constant grote mensen gesprekken voeren, over fotografie, opvoeden, vakanties. Het zet me aan het denken over hoe ik dingen doe, over wie ik ben. Ik voel me op een prettige manier een beetje lonely.

Eigenlijk weet ik ook niet goed wat ik zal fotograferen. Ik hou van het strand. Maar het strand in de regen, zonder m'n lieve kindjes om te fotograferen is best een beetje saai. Ik val terug op wat ik vaker doe. Let op reflecties, lijnen, compositie en kleur. En zo ontstaat er toch iets, onbewust. Het verhaal van mijn 'roadtrip' naar Vlieland, verbeeld in deze collage. Ik ben ontzettend blij met het resultaat, met alles wat ik geleerd heb -ook over mezelf- en de leuke mensen die ik heb leren kennen. Bedankt Maud!

P.S: Marrit maakte een paar actiefoto's van me

Eindhoven part two: PHE

English below
Eerlijk gezegd ben ik niet Piet Hein Eeks grootste fan. Maar toch moest ik naar zijn stek in Eindhoven. Gewoon omdat ik er zo veel goeds over gehoord had. En gelukkig maar, want het was de moeite waard. We dwaalden gewoon een beetje door het pand en kwamen de mooiste dingen tegen. Misschien genoot ik nog wel het meeste van het uitzicht op de werkplaatsen. Dat vind ik er toch altijd heerlijk uitzien, van die plekken waar dingen gemáákt worden. Echt vakmanschap enzo, geen enge Chinese fabriek dan hè. En toen we alles gezien hadden, alles in de winkel aangeraakt en een heerlijk taartje gegeten, toen gingen we nog even de stad in, waar we ons weer verbaasde over de fijne sfeer, op de Grote of Kleine Berg ofzo . Wel aparte straatnamen daar. En nog maar een koffietje dronken bij Sissy Boy. We hadden ten slotte wat te vieren. Uiteindelijk aten we heerlijk bij Het Ketelhuis op Strijp. En toen viel ik wel een beetje om, maar wat een fijne dag was het!

 

 

 

 

 

English
I am not Piet Hein Eeks biggest fan to be quite honest. But I had to visit his concept store anyway. Just because I had heard so many good things about it. And I wasn't disappointed, it really was worth a visit. We just wandered trough the big building and saw amazing things. I really enjoyed the view on the working floor. I love looking at places where things are made. I mean, places of real craftsmanship, not some scary Chinese factories of course. . And when we finally had seen everything, touched everything in the shop and ate some cake, we went to the city centre. Again we were surprised by the nice atmosphere in streets like Gote Berg or Kleine Berg or whatever they were called. And we had another coffee, at Sissy Boy. Just because we had something to celebrate. And then we went back to Strijp, where we had a nice dinner at Het Ketelhuis. It was a lovely day.

Eindhoven Strijp-S

English below

Of het een voor- of nadeel is weet ik niet, maar al dat geblog, gepin en ge-Instagram heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik altijd 'inspiratie' heb. Vraagt iemand wat ik voor mijn verjaardag wil? Nou, doe mij maar...Heb ik een cadeautje nodig? Leuk, ik weet nog wel wat! Een traktatie- of knutselidee nodig? Kies maar! Dus toen manlief en ik een dagje weg wilden om onze trouwdag te vieren, wist ik nog wel een paar leuke steden waar we naartoe konden. Het werd Eindhoven, waar we Strijp-S, Piet Hein Eek en een klein stukje centrum bezochten. Ik kreeg wat goede tips van Marieke en Ankie en we hadden een superleuke dag.

Ik hou van steden met een beetje een ruwe kant, een rafelrandje, niet alles te opgepoetst. Een beetje het tegenovergestelde van Delft eigenlijk, waar ik woon. Rotterdam is zo'n stad, en Eindhoven dus ook. Met één verschil, de mensen die we tegenkwamen waren allemaal superrelax en gezellig. Zouden de vooroordelen over het zuiden dan toch waar zijn? Hoe dan ook, een dagje Eindhoven is zeker aan te raden. Op Strijp-S zijn veel leuke winkeltjes en fijne horeca, en het is er erg fotogeniek. Over PHE meer in de volgende blogpost. En mocht je willen gaan, lees dan ook deze blogposts op Zilverblauw eens, daar haalden wij veel leuke adresjes vandaan.

English
I'm not sure of it is an advantage, but thanks to all hours spent on Bloglovin', Pinterest and Instagram, I'm never short on ideas. Somebody wants to know what I would like as a birthday gift? Well, here's my wish list! Do I need to buy a present? Great, finally a reason to buy some of that pretty stuff! Who needs an idea for crafting? Just choose! So when my husband and I were planning a nice day trip to celebrate our wedding anniversary, I could easily think of some cities I still wanted to visit. We choose Eindhoven, were we visited Strijp-S, Piet Hein Eeks store and a little part of the city centre. Marieke and Ankie told me about some hotspots and we had a great day. I love cities with a little edge, not too perfect and pretty. I bit of the opposite of Delft city centre were I live. Rotterdam is a great example, and apparently Eindhoven is too. With one difference. All the people we met were so relax and fun. Perhaps the reputation of southern Dutch people makes some sense. Anyway, I could really advise a trip to Eindhoven. Read these blogposts at Zilverblauw before you go, it will reveal all the good places.

Freebies change your life ehh, room

English below

Ook op een hippe Tradeshow zoals Show Up krijg je gratis dingetjes, wat dat betreft is het niet anders dan de Huishoudbeurs. Nou ja, dat is niet helemaal waar, je krijgt minder en mooier. Gelukkig maar, want voor je het weet staat je hele huis op z'n kop. Ik kreeg o.a. een lantaarntje van Jurianne Matter en een folder van Uitgeverij Snor en was minstens een uur de plank boven de eettafel aan het restylen. Tja, ik ben nou eenmaal niet zo snel. Maar mooi werd het wel. Zelfs de kinderen viel het op. Het paardje is uit de kast! Waar is de zeilboot! Kijk, een zeehond! Oog voor detail hebben ze, leuk is dat. Zelf werd ik er ook heel blij van. Twee nieuwe stukjes papier, net iets anders in gebruik genomen dan bedoeld, en met een heel fijn resultaat. Toch inspirerend, dat Show Up.

 
English
I got some Freebies at ShowUp that inspired me to change the shelve in the living room. I framed the cover of the Snor catalogus and made a little vase by putting a glass in my Jurianne Matter lantern. than of course, everything had to switch place for a number of times, until I was finally pleased with the result. The kids liked it too, they kept saying: where did the ship go? The horse left the cabinet! look, a seal! I love their eye for detail. One big happy family, thanks to two pieces of paper and a bit inspiration at ShowUp.

ShowUp 2014

English below
Nooit eerder bezocht ik een Trade Show. Een inkoopbeurs. Of hoe noem je zoiets. Want ja, wat heb je daar als strategisch beleidsanalist te zoeken. Maar, dat ben ik nu niet meer. En aangezien ik hard bezig ben om als zelfstandig ondernemer andere creatieven te gaan helpen hun ambities te bereiken -daarover later meer- leek het me een heel goed idee om eens een kijkje te nemen bij ShowUp.

En dat viel niet tegen. Ik had een ontzettend leuke dag, zag veel inspirerende dingen, leerde leuke mensen kennen, Instagramde er op los en bovenal voerde ik heel veel boeiende leerzame gesprekken. En dan was er ook nog een lekker zonnetje en heerlijke koffie op een mooie locatie. Kortom, topdag!

BoekieBoekie en Uitgeverij Loopvis

First Eet

De krantenkapper en Maartje van der Noort

English
Never before I attended a TradeShow, a retailer convention or whatever you call this. Why would I, as a Strategic Policy Analist? However, since I quit my job to help other creative entrepreneurs achieve their goals as a freelancer, it seemed like a great idea to visit ShowUp, the most progressive Tradeshow in the Netherlands, just to see how things work.

And I wasn't disappointed. I had a great day, saw many inspiring stands, met fun people, I while Instagramming away until my phone battery died and most important, had so many interesting conversations. And then there was sun and great coffee at a beautiful location. What more could a girl wish for?

A sheep with Band-Aid

English below:
Een schaap met een pleister, een vis met trui aan? Hartstikke logisch toch? Wel als je een jaar of zeven bent! Twee weken geleden bezocht ik de tentoonstelling met het werk van fotografe Dominique Panhuysen in het CBKAmsterdam-Oost. De creaties van haar zoon Boris, die op een aantal fotokaarten te zien waren, toverden een glimlach op mijn gezicht. Ontroerend, zo’n knuffel met een pleister op z’n koppie. Er lag ook een boek met nog veel meer foto’s van Bordisdingen en zo met z’n allen bij elkaar was het een prachtige collectie, die me wel een beetje deed denken aan de Jaszakschatten van Muswerk en T-A-K. Ook zo’n ontroerende verzameling kindertrofeeën. Jammer dat ik dat boek nergens online kon vinden, anders had ik een linkje geplaatst. 

English:
A sheep with Band-Aid or a fish wearing a cardigan? Of course! Not so weird when you are seven or so! Two weeks ago I paid a visit to the exhibition with work by photographer Dominque Panhuysen in CBK Amsterdam-Oost. The creations by her son Boris, of which she made photocards, put a smile on my face. Touching, a softie with a blister on its cute little head. In a book even more creations by Boris where collected, and all together the effect was even stronger. It reminded me a little of the ‘Jaszakschatten’ by MUSwerk and T-A-K, another great collection of kids’ trophies. I wish I could find the book online, so I could share a link.

Opening KeK Coffee and Concept store

Van een goede kop koffie in een inspirerende omgeving word ik superblij. Net als van mooie spullen gemaakt door creatieve mensen. Dus toen ik hoorde dat er een nieuwe zaak geopend werd in Delft die beide dingen ging combineren, maakte mijn hart een sprongetje!

Inmiddels ben ik er een paar keer bij KeK geweest, om een koffie te drinken, een broodje te eten, rond te kijken, en ik was bij de officiële en o zo gezellige opening. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik onder de indruk ben. Van de heerlijke koffie en broodjes, maar meer nog van de look en feel van de hele zaak. Pure, ongepolijste materialen zorgen voor een industriële maar toch warme sfeer.

Eigenaresse Leonie is een multitalent. Ze heeft de zaak eigenhandig verbouwd, ingericht en gestyled. Ze timmerde zelf de houten planken tegen de muren, zocht bijzondere meubels uit en selecteerde originele producten die ze op een bijzondere manier door de zaak heen presenteert. Je vind hier o.a. producten van Windstilte en Majorieknit. Wat een aanwinst in Delft!

English: Good coffee and an inspiring environment make me super happy, just like beautiful products made by creative people. So my heart jumped when I heard a new concept store and coffee bar would open in Delft.

I've visited KeK several times now and I am amazed. Not only by the great coffee and sandwiches, but mostly by the look and feel of the whole place. Especially since the talented young owner Leonie reconstucted, decorated and styled the whole place on her own. She used pure and raw materials, which resulted in a warm and industrial place. She also selected a wonderful products from designers like Windstilte and Majorieknit which she shows in an original way. I can only recommend it!